1 ყეფა (ყეფს); nell'appartamento c'era un cane che abbaiava ბინაში ძაღლი იყო, რომელიც ყეფდა; ბინიდან ძაღლის ყეფა ისმოდა;

2 გადატ. დაღრიალება (<და>იღრიალებს), ყვირილი; “fermi!” abbaiò „გაჩერდით!“ დაიღრიალა მან;

◇ abbaiare alla luna ʘ მთვარისთვის ყეფა; დროისა და ენერგიის ფუჭად ხარჯვა (განსაკ. ვინმესთან ხმამაღლა კამათში, რაიმეს ახსნის ან ხმამაღლა გაპროტესტების ცდისას და მისთ.);

can che abbaia non morde ანდ. მყეფარა ძაღლი არ იკბინებაო.