asso
sostantivo maschile
/ˈasso/
1 1) ბანქ. ტუზი; asso di picche ყვავის / პიკის ტუზი;
2) ერთიანი, ერთი ქულა (კამათელზე, დომინოს ფირფიტაზე);
2 გადატ. ასი, თავისი, საქმის უბადლო ოსტატი; è un asso in storia ისტორიის უბადლო მცოდნეა;
◇ avere un asso nella manica შემონახული კოზირის / ფარული უპირატესობის ქონა (უკიდურეს შემთხვევაში გამოსაყენებლად);
piantare qualcuno in asso გასაჭირში / მძიმე მდგომარეობაში ვისიმე მიტოვება; ბედის ანაბარა ვისიმე მიტოვება.
