asso
sostantivo maschile
/ˈasso/

1 1) ბანქ. ტუზი; asso di picche ყვავის / პიკის ტუზი;

2) ერთიანი, ერთი ქულა (კამათელზე, დომინოს ფირფიტაზე);

2 გადატ. ასი, თავისი, საქმის უბადლო ოსტატი; è un asso in storia ისტორიის უბადლო მცოდნეა;

avere un asso nella manica შემონახული კოზირის / ფარული უპირატესობის ქონა (უკიდურეს შემთხვევაში გამოსაყენებლად);

piantare qualcuno in asso გასაჭირში / მძიმე მდგომარეობაში ვისიმე მიტოვება; ბედის ანაბარა ვისიმე მიტოვება.